wr004.jpg  

پری بیوتیک ها و نقش موثر آنها در تغذیه

 امروزه در سراسر جهان گرایش به تولید و مصرف مواد غذایی فراسودمند افزایش چشمگیری یافته است. این گروه مواد غذایی ازخواص ویژه سلامت بخشی برخوردار هستند.

رفع نیازتغذیه اي، حفظ سلامت عمومی بدن، رشد و نمو، ترمیم بافت سلولی و نگهداري وضعیت عمومی بدن درشرایط مطلوب از خصوصیات غذاهای فراسودمند میباشد
هرچند مهمترین
ویژگی مواد غذایی فراسومند، اثرات سلامت بخش دارویی آنهاست، با این وجود، در مواردي نیز ترکیب اساسی یک غذاي فراسودمند
(مانند
غذاهاي سرشار از کلسیم ، اسید آمینه هاي ضروري و ویتامین ها) ارزش تغذیه ای آن ماده غذایی را در مقایسه با سایر غذاهاي معمولی تشکیل می دهد.

پری بیوتیکها ازجمله غذاهای فراسودمند میباشند که جایگاه ویژه ای را درعلم تغذیه به خود اختصاص داده اند. پری بیوتیکها ترکیبات قندي الیگوساکاریدی
غیر قابل هضم یا با قابلیت هضم بسیار اندك هستند که پس از رسیدن به محیط روده به عنوان منبع کربن یا انرژي، به طور انتخابی رشد و یا فعالیت باکتریهای پروبیوتیک
را تقویت می کنند. بنابراین می توان گفت اثرات سلامت بخش پري بیوتیک ها، همانند اثرات پروبیوتیک هاست. غذاهای پري بیوتیک در طول سالیان متمادي بخشی
از غذاي انسان را تشکیل می داده است[3]. در اواسط دهه نود به اهمیت پري بیوتیک ها در تنظیم نسبت باکتریهاي روده پی برده شد و اخیراً دانشمندان به
پري بیوتیک ها بیش از پروبیوتیک ها اهمیت می دهند؛ زیرا طبق تحقیقات، مشخص گردیده است که جوامع مختلف داراي پروبیوتیک خاص خود می باشند و
این باکتریها از منطقه اي به منطقه دیگر جهان فرق می کنند. بنابراین ترجیح داده میشود به جاي وارد کردن گونه هاي پروبیوتیکی جدید به بدن انسان
چه به صورت خالص و چه به همراه غذا، باکتریهای پروبیوتیک مناسب و موجود دستگاه گوارش فرد توسعه داده شود و این کار به سادگی توسط محصولات پري بیوتیکی قابل انجام است.
 پری بیوتیک ها که اغلب از جنس کربوهیدرات ها (ترکیبات قندي) می باشند، در روده کوچک انسان هضم و جذب نشده و در نتیجه به همان شکل اولیه وارد روده بزرگ شده و
به مصرف پروبیوتیک ها می رسند. در نتیجه جمعیت باکتری های پروبیوتیک  نسبت به باکتري هاي دیگر بیشتر افزایش می یابد.

انواع پری بیوتیک ها:

کربوهیدرات هاي پري بیوتیکی را می توان به دو دسته الیگوساکاریدها و پلی ساکاریدها تقسیم کرد.

از پری بیوتیکهاي الیگوساکاریدي می توان به لاکتولوز، لاکتوساکارز، ایزومالتوالیگوساکارید، مانان الیگوساکارید و از پري بیوتیک هاي پلی ساکاریدي
می توان به فیبر رژیمی و نشاسته موجود در سیب زمینی خام و پخته، موز نارس و... اشاره نمود. بسیاري از مردم ممکن است روزانه مقادیر زیادي
از ترکیبات پري بیوتیکی را مصرف نمایند در حالیکه اطلاعاتی در ارتباط با ماهیت این ترکیبات ندارند.

 از انواع مواد غذایی با خاصیت پری بیوتیکی می توان ترکیبات الیگوساکاریدی دیواره مخمر، اینولین موجود در ریشه کاسنی، کنگر فرنگی ، پیاز، سیر،
موز، سبوس گندم، تره فرنگی و الیگوفروکتوزموجود در تعدادي از میوه ها و برخی ازسبزیجات و گیاهان اشاره نمود.

 نقش پری بیوتیکها در عملکرد دستگاه گوارش:

اصلی ترین فعالیت بیولوژیکی روده بزرگ انسان عبارت است از: دفع مواد زائد و جذب آب و مواد معدنی.

 با توجه به مدت زمان طولانی فرایند جذب و دفع مواد غذایی در روده بزرگ و pH نزدیک به خنثی و قابلیت دسترسی بالا به سوبسترا، روده بزرگ انسان فلور میکروبی بسیار پیچیده و گوناگونی را پیدا کرده است. فلور میکروبی در روده بزرگ انسان 95% از کل میکروارگانیسم های مدفوع انسان را تشکیل داده است ( 1012باکتری در هر گرم از وزن خشک مدفوع). فعالیت میکروبهاي مقیم در روده بزرگ نقش عمده اي در سلامت میزبان ایفا میکند. تنظیم فلور روده انسان از طریق رژیم غذایی می تواند فواید سلامت بخشی را براي انسان به ارمغان آورد. در سال هاي اخیر جریان غذاهاي فراسودمند بیشتر به سمت و سویی حرکت نموده است که موجبات بهبود عملکرد روده را به همراه داشته باشد.

تنظیم تعادل فلور میکروبی روده بزرگ انسان از طریق رژیمهاي غذایی یکی از موضوعات مورد توجه دانشمندان در علم تغذیه است. دستگاه گوارش انسان به خصوص روده بزرگ، به شدت تحت تاثیر باکتریها (مفید و مضر) قرار دارد. بدون شک برخی گونه هاي میکروبی در روده بزرگ انسان بیماري زا هستند و ممکن است سبب بیماري هاي حاد و مزمن شوند. شناخت این باکتریها و در نهایت تعیین فلور میکروبی مناسب و سودمند روده می تواند در پیشگیري از ابتلاء به برخی از بیماریها مفید واقع گردد.

 با توجه به تحقیقات انجام شده از مزایاي استفاده از پري بیوتیک ها می توان به موارد زیر اشاره نمود:

1. تقویت سیستم ایمنی ذاتی بدن

2. افزایش رشد باکتریهاي سودمند از جمله لاکتوباسیلها و بیفیدو باکترها

3. بهبود و تنظیم عملکرد روده

4. حفظ سلامت سیستم گوارش

5. افزایش جذب مواد معدنی همچون کلسیم، آهن و منیزیم و کاهش ریسک ابتلا به پوکی استخوان

6. کاهش کلسترول خون

7. کاهش LDL یا لیپو پروتئین های با دانسیته کم و در نتیجه پیشگیري از تصلب عروق

8. کاهش ریسک ابتلا به سرطان روده بزرگ

9. سنتز ویتامینهای گروهB در روده بزرگ توسط باکتریهای پروبیوتیک

10. بازسازي فلورنرمال پس از درمان آنتی بیوتیکی

11. کاهش یبوست و اسهال عفونی

12. مقاومت در برابر عفونت های سالمونلایی دستگاه گوارش

13. کمک به تسکین سندرم روده ی تحریک پذیر

14. درمان چاقی

15. تولید پپتیدهاي درون روده اي

16. تولید اسیدهاي چرب کوتاه زنجیره

  

شرکت راد نیک فناوران زاگرس تولید کننده عصاره خشک مخمر(پری نیک)

 

عصاره خشک مخمر به علت وجود ترکیب مانان الیگوساکاید موجود در دیواره سلولی مخمر یک محصول فراسودمند با خاصیت پری بیوتیکی است و از مزایای استفاده از این محصول در رژیم غدایی میتوان به: تقویت کننده سیستماتیک بدن بخصوص سیستم ایمنی، ایجاد اشتها، کاهش مرگ سلولی، تنظیم جذب مواد مورد نیاز سلول ها، کاهش تری گلیسیرید خون، کاهش سطح کلسترول بد (LDL)و افزایش سطح کلسترول خوب (HDL) ، کمک به ترمیم بافت‌های آسیب دیده، تقویت سیستم ایمنی و عصبی، حفظ و بهبود سلامتی پوست و موارد مشابه اشاره نمود.

۱- عصاره خشک مخمر حاوی آنتی اکسیدان بتا گلوکان میباشد. بتا گلوکان یک آنتی اکسیدان قوی است و در تقویت سیستم ایمنی بدن بسیار موثر است.

۲- عصاره خشک مخمر حاوی تمام ویتامینهای گروه B میباشد به غیر از ویتامین B12، ویتاینهای B شامل: تیامین(B1)، ریبوفلاوین(B2)، نیاسین(B3)، پانتوتنیک اسید(B5)، پیروکسیدین(B6)، فولیک اسید و یا فولات(B9) ، بیوتین(H) .

۳- عصاره خشک مخمر حاوی ۱۶ نوع اسید آمینه میباشد که تمام اسیدهای آمینه ضروری را شامل میگردد. در هر ۳۰ گرم ۱۶ گرم پروتئین وجود دارد.

۴- عصاره خشک مخمر حاوی ۱۴ نوع ماده معدنی ریز مغذی بویژه کروم ، فسفر و سلنیوم. روی، آهن، مس، منیزیوم، منگنز و پتاسیم می باشد. کروم موجود در مخمر اتولیز شده بهترین منبع غذایی کروم محسوب میگردد.

۵- عصاره خشک مخمر حاوی فیبر نیز میباشد. در هر ۳۰ گرم از مخمر اتولیز شده ۶ گرم فیبر موجود است.

 

 

تاریخ آخرین بروزرسانی   :  1395-6-14 11:36        برو بالای صفحه نسخه قابل چاپ